Park Europy koło Wilna – galeria rzeźb pod otwartym niebem

Park Europy koło Wilna to niezwykłe połączenie sztuki i natury. Na przestrzeni ponad 55 ha, w gęstym lesie, stworzono galerię sztuki pod otwartym niebie. Pomiędzy drzewami wystawiono ponad 100 rzeźb artystów z wielu państw i kontynentów, w tym Dennisa Oppenheima, Sola Le Witta czy też Magdaleny Abakanowicz. Niewątpliwą atrakcją jest także największa na świecie rzeźba z odbiorników telewizyjnych, która trafiła do Księgi Rekordów Guinnessa.

„Leżąca głowa” Adomas Jacovskis

„Pijąca struktura z basenem w kształcie nerki” Dennis Oppenheim

Park Europy – ponad 100 rzeźb artystów z całego świata w geograficznym centrum Europy

Park Europy powstał z inicjatywy litewskiego rzeźbiarza Gintarasa Karosasa.W 1987 roku 22-letni wówczas student Akademii Sztuk Pięknych pod wpływem wykładów o współczesnej sztuce i zachodniej ideologii wpadł na pomysł stworzenia galerii sztuki pod gołym niebem, której myślą przewodnią byłaby Europa. Chciał pokazać Europę w zupełnie inny sposób, mianowicie językiem sztuki.  Rozpoczął żmudny proces pozyskiwania zezwoleń od sowieckich władz. Pozwolenie uzyskał po kilku latach w 1991 roku. Sprzyjał mu z pewnością fakt, iż w 1989 roku pracownicy Francuskiego Instytutu Narodowego ustalili, że geograficzne centrum Europy znajduje się niedaleko Wilna we wsi Purnuskes. Po uzyskaniu niezbędnych pozwoleń Karosas rozpoczął poszukiwania odpowiedniego miejsca, znalazł je na przedmieściach Wilna.

Dziki, zarośnięty las, bliskość największego litewskiego miasta oraz Geograficznego Centrum Europy idealnie wpisywały się w jego koncepcję.  Niestety nie wszyscy ją rozumieli. Macierzysta uczelnia Karosasa uznała, że projekt nie tylko jest niemożliwy do zrealizowania, ale także może ośmieszyć Litwę w oczach międzynarodowej opinii publicznej. Uzyskana w międzyczasie niepodległość Litwy otworzyła nowe możliwości. Karosas rozpoczął poszukiwania wsparcia od organizacji pozarządowych. Jego projekt spodobał się litewskiemu oddziałowi UNESCO oraz Fundacji Sorosa. Otrzymał niezbędne materiały, narzędzia oraz wsparcie organizacyjne. Powstało 10 rzeźb rzeźbiarzy z Litwy, Węgier, USA i Finlandii. Rzeźbiarze pracowali na miejscu w drewnie i kamieniu. Przełomowym rokiem w historii parku był rok 1996, kiedy do projektu przystąpił światowej klasy artysta Dennis Oppenheim. Dziś obok jego „Krzesła basenu” zobaczyć możemy także prace Sola Le Witta czy też Magdaleny Abakanowicz. Na łonie natury powstało do tej pory ponad 1000 rzeź artystów z całego świata.

„Piramida odwróconego negatywu” Sol Le Witt

We wnętrzu „Drzewa informacji”

LNK Infotree – największa na świecie rzeźba z odbiorników telewizyjnych

Najsłynniejszą rzeźbą Parku Europa jest bez wątpienia „Drzewo informacji” (LNK Infotree), największa na świecie rzeźba z odbiorników telewizyjnych, która w 2001 roku trafiła do Księgi Rekordów Guinessa. Jej zamysłem było pokazanie absurdalności i bezmyślności radzieckiej ideologii. Patrząc z góry, zarys rzeźby przypomina mały labirynt w kształcie drzewa. Zajmuje on ponad 3 000 metrów kwadratowych i waży ponad 160 ton. Telewizory umieszczone są w drewnianym szkielecie, w czterech rzędach jeden na drugim, tworząc niezwykły korytarz z telewizorów. Można po prostu wejść do wnętrza rzeźby. Pierwotnie składała się ona z 2 903 odbiorników. Z rezultacie kampanii „Oddaj swój stary telewizor Europie” wspieranej przez telewizję LNK ludzie ze wszystkich zakątków Litwy przywozili do parku swoje stare odbiorniki. W sumie zebrano 600 „dodatkowych” telewizorów, rzeźba mogła więc zostać rozbudowana i obecnie składa się z 3 500 telewizorów. W 2007 roku rzeźba została odrestaurowana, a drewnianą konstrukcję wymienioną na bardziej odporną na zmieniające się warunki atmosferyczne stalowo-szklaną konstrukcję, która jednocześnie ochrania telewizory przed nieprzewidywalnymi zachowaniami odwiedzających.

Część rzeźb, jak „Drzewo informacji”, „Przestrzeń nierozpoznanego wzrostu” Magdaleny Abakanowicz, „Leżąca głowa” czy „Piramida odwróconego negatywu” są naprawdę niesamowite. Przyznajemy też, że nie każdą rzeźbę rozumieliśmy, jak kilka rozrzuconych kamieni nazwanych „Próbą chowania się w powietrzu z własnym ogonem”, ciężko jest zrozumieć co autor, a raczej autorka, miała w tym przypadku na myśli. Park Europy warto odwiedzić, zwłaszcza jeżeli interesujecie się sztuką i spędzacie w Wilnie kilka dni. Jeżeli jednak mielibyśmy wybierać czy jechać do Parku czy do Troków i nad jezioro Galve, bez zastanowienia wybralibyśmy Troki.

„Krzesło-basen” Dennis Oppenheim

„Requiem dla zmarłego kucyka” Laurent Mellet

Informacje praktyczne:

• Park Europy położony jest około 20 kilometrów od centrum Wilna, spod Góry Trzykrzyskiej jechaliśmy samochodem niespełna 30 minut. Do parku dojeżdża autobus 146.
• Wejście do parku do najtańszych nie należy. Bilet dla osoby dorosłej kosztuje 8 euro, studenci 4 euro, parking 2 euro, robienie zdjęć 1,5 euro.
• Park czynny jest codziennie od godz. 10.00 do zachodu słońca. Latem ostatnie wejście jest o godz. 19:00.
• Obejście wszystkich rzeźb zajmuje 1,5 – 2 godziny.
• Park położony jest na podmokłym terenie, w efekcie pełno jest w nim komarów, które uprzykrzają zwiedzanie. Jadąc tam w sezonie „komarowym”, lepiej zaopatrzcie się w Muggę lub inny skuteczny repelent.

Wszystkie posty z podróży po Litwie:
Litwa

Lubisz nasze wpisy? Udostępnij je znajomym i śledź nas na Facebooku i Instagramie.