Myślisz, że Chorwacja jest tak skomercjalizowana, że nie ma już prawdziwych dzikich plaż? Na samym krańcu Istrii znajduje się przylądek Kamenjak, najbardziej na południe wysunięty punkt tego regionu. Fantastycznie postrzępiona linia brzegowa o długości 200 kilometrów, wąskie, kamieniste półwyspy wdzierające się głęboko w ląd, 80 kilometrów plaż. Chyba nie musimy mówić, gdzie cieszyliśmy się słońcem i pływaliśmy w krystalicznie czystej, szmaragdowej wodzie?
Głównym bohaterem dzisiejszego przepisu jest ziemniak, nieodłączny element kuchni niemieckiej. Przygotowanie Kartoffelsuppe, najsłynniejszej niemieckiej zupy, nie jest ani trudne ani pracochłonne. Ta niemiecka zupa ziemniaczana ze smażoną kiełbasą, sprawia, że ziemniak staje się nie lada przysmakiem i rarytasem!
Mała Fatra nazywana bywa Tatrami w miniaturze, ale jakiekolwiek porównania nie mają sensu. Kiedy stoisz na jednym ze szczytów grzbietu Małej Fatry, gdzie nie spojrzysz po horyzont ciągną się szczyty gór, prawdziwie morze gór. Jej zbocza porastają gęste, iglaste lasy, a liczne kaskady, wodospadziki i wąwozy umilą Tobie wędrówkę na szczyty przy akompaniamencie szumu wody i śpiewu ptaków, jeżeli wybierzesz się na górę poprzez Janosikove Diery.
A może by tak zrobić bób po tajsku i usmażyć go z czerwoną pastą curry? Bób smażony po tajsku jest nie tylko zdrowy, ale także pyszny! Możesz go zrobić jako danie główne lub jako dodatek do dania głównego, bowiem komponuje się świetnie z wieloma tajskimi potrawami, zwłaszcza z makaronem lub ryżem smażonym po tajsku. Tajska nazwa tej potrawy to thua pak-a-phad prik, nie jest ona najprostsza, łatwiej zapamiętać ją jako bób smażony po tajsku. Nazwa nie jest przecież najważniejsza, najważniejszy jest smak, a bób w tej postaci smakuje wyśmienicie!
Trufle nie zachwycają ani wyglądem ani bardzo intensywnym zapachem, a wręcz odstraszają ceną. Cóż takiego jest w nich, że kosztują krocie? Odpowiedzi na to pytanie postanowiliśmy poszukać w miejscu, które nie tylko z nich słynie, ale jak się okazało także z nich żyje. W okolicach Motovun znaleźć ponoć można jedne z najsmaczniejszych trufli na świecie. Występuje tu ich aż dziewięć jadalnych gatunków. Do tej pory nie mieliśmy okazji posmakować trufli w prawdziwej, czystej postaci, myślicie, że podbiły nasze żołądki?
Hugo jest popularnym aperitivo na bazie prosecco z włoskiej prowincji Trydent-Górna Adyga. Właśnie tam po raz pierwszy go spróbowaliśmy. Posmakował nam tak bardzo, że teraz jest jednym z naszych ulubionych koktajli na upalne, letnie wieczory. Jest niezwykle lekki i orzeźwiający, syrop z kwiatów czarnego bzu nadaje mu posmak słodyczy, który przełamuje kwaskowy plasterek limonki i świeża, pachnąca mięta. Całości dopełnia gazowana woda i kilka kostek lodu. Jest to kompozycja idealnie orzeźwiająca.
Kiedy pierwszy raz zobaczyłam słoweński zamek Predjama od razu pomyślałam o Władcy Pierścieni – tak musiał wyglądać Helmowy Jar! Za drugim razem zamek zrobił na mnie równie piorunujące wrażenie. Zamek Predjama to jedyny, istniejący zamek jaskiniowy na świecie i prawdziwy architektoniczny majstersztyk. Położony jest niezwykle malowniczo u stóp 123-metrowej skały, a jego bryła zasłania wejście do ogromnej groty.
O Industriadzie usłyszałam po raz pierwszy zaledwie tydzień temu i kiedy zaczęłam szukać, co się kryje pod tą nazwą, byłam mile zaskoczona. Zwiedzanie działającej elektrowni Łaziska, impreza w Walcowni Cynku w Katowicach, koncert plenerowy Miuosha i Narodowej Orchiestry Symfonicznej Polskiego Radia pod batutą Jimka w Sztolni Królowej Luizy w Zabrzu to tylko kilka z 372 wydarzeń, które odbywały się w 42 zabytkach techniki zlokalizowanych w 27 miastach na Śląsku. Jak to się stało, że trafiliśmy tam dopiero podczas 6. edycji imprezy?
Szum wodospadów, lazur jezior, dziewicza przyroda i świergot ptaków. Jeziora Plitwickie w środkowej Chorwacji to jedno z tych magicznych miejsc, do których wraca się z przyjemnością. 16 jezior i 92 wodospady zasilane okolicznymi rzekami i podziemnymi źródłami połączone są serpentynami drewnianych mostków i kładek, razem tworzą iście bajkową krainę.
Dziś mamy dla Was przepis na banalnie prosty i pyszny makaron, którym zajadamy się od dwóch tygodni. Nie jest to najlżejszy makaron, ale połączenie grillowanych, zielonych szparagów z sosem z mascarpone i gorgonzoli, sprawia, że nasze kubki smakowe szaleją z radości. Jedzmy szparagi póki są dostępne!
Kilka kroków, które stawia się przekraczając bramę katowickiego Nikiszowca to mała podróż do innej epoki, bo czas się tutaj naprawdę zatrzymał i to dawno temu. W powietrzu cały czas unosi się atmosfera dawnych lat, kiedy przedwojenny „Nikisz” tętnił gwarnym, górniczym życiem. Poza samochodami stojącymi dziś na ulicach, wiele się tu nie zmieniło. Przez wiele lat zapomniany i niedoceniany, Nikiszowiec zaczyna być postrzegany jako wyjątkowy i bardzo ciekawy, a zapewne już wkrótce stanie się wręcz pożądany przez tłumy. I bardzo dobrze, bo jest na co patrzeć.
Pośród tysiąca formacji skalnych w Saksońskiej Szwajcarii jedna wzbudza niezwykłe emocje. Z jednej strony urzeka niewyobrażalnymi widokami, którymi po prostu nie da się nasycić, z drugiej przeraża płynącą w jej kierunku rzeką turystów. Bastei, bo o nim mowa, swoją sławą przerósł samą Saksońską Szwajcarię i wraz z sąsiednią twierdzą Königstein stał się jedną z największych atrakcji Saksonii i łakomym kąskiem dla masowej turystyki. Jak zwiedzać te dwie przepiękne miejsca nie dając się zadeptać tłumom?
W sercu Saksonii, nad brzegiem Łaby, zaledwie 100 km od polskiej granicy, jest pewne, piękne miejsce, w którym wino i natura codziennie spotykają się ze sztuką. Jadąc do winnic na Saksońskim Szlaku Wina spodziewaliśmy się ładnych widoków i dobrego wina, znaleźliśmy jednak dużo więcej. W winnicy Zimmerling polska rzeźbiarka Małgorzata Chodakowska w sielankowym otoczeniu tworzy niepowtarzalne rzeźby i fontanny, a jej mąż Klaus Zimmerling wyrabia znakomite wino.
Chciałoby się powiedzieć, że za lasami, za górami leży piękna, zielona kraina poprzecinana bajecznymi skałami i korytem leniwie meandrującej rzeki, lecz ta kraina leży dużo bliżej, niewiele ponad 100 km od granic Polski. O Saksońskiej Szwajcarii pierwszy raz przeczytaliśmy dopiero rok temu, spojrzeliśmy na zdjęcia i stwierdziliśmy – musimy tam pojechać i zobaczyć te skały na własne oczy, przecież to niemożliwe, żeby tak blisko znajdowało się tak piękne miejsce i my w nim jeszcze nie byliśmy!
O Bieszczadach napisano już niemal wszystko. Dzikość i niedostępność tego najdalej wysuniętego na południowy-wschód skrawka Polski, od dziesiątek lat fascynowały malarzy, pisarzy, rzeźbiarzy i wszystkich szukających spokoju, ciszy i nieskażonej natury. Morza traw falujące na rozległych połoninach dają poczucie wolności i skradają serca prawie każdego, który się na nie wdrapie. Niestety poczucie wolności coraz częściej zakłócane jest przez nas samych, tabuny ludzi i turystów, którzy każdego roku przyjeżdżają i niemalże zadeptują te piękne góry. Na szczęście są takie momenty, kiedy możemy cieszyć oczy widokami prawie w samotności. Wiosenne Bieszczady i jej połoniny – Połonina Wetlińska i Caryńska, tuż przed początkiem sezonu, są nie tylko piękne, ale także opustoszałe.
Pierwszą rzeczą, która zwróciła naszą uwagę po wjeździe do Cieszyna był billboard na jednej z kamienic, a na nim kanapki cieszyńskie. Hmmm, ciekawe, pierwszy raz widzimy tak wielkie reklamy kanapek. Kilka chwil później spacerujemy po centrum i nagle ze sklepowej witryny spoglądają na nas te same kanapki. Cóż takiego jest w nich, że czają się niemalże na każdym rogu miasta? Przecież wyglądają jak zwykłe kanapki! Musimy to sprawdzić następnego dnia rano!
Co wkurza najbardziej Włochów zagranicą? Oczywiście kuchnia włoska, a raczej mity wokół niej krążące, które zabijają i zniekształcają prawdziwą włoską tradycję kulinarną. Według Włochów to właśnie włoska kuchnia, obok chińskiej, jest najsłabiej rozumiana i najgorzej serwowana zagranicą, a większość restauratorów wierzących, że wiedzą o niej wszystko, tak naprawdę nie ma większego pojęcia, o tym jak żyją i co jedzą Włosi. Włoski portal Agrodolce, piszący o rodzimej kuchni, opublikował właśnie listę 10 największych i najbardziej absurdalnych kłamstw dotyczących kuchni włoskiej zagranicą. Nie mogliśmy się powstrzymać, żeby ich nie przetłumaczyć i wesprzeć Agrodolce w walce o dobrą włoską kuchnię!
Jakie owoce kojarzą się Tobie z kuchnią tajską? Pomyślisz zapewne o mango, papai czy limonce, bo skojarzenie z pomelo raczej nie jest oczywiste. A przecież jedną z popularniejszych sałatek w Tajlandii jest yam som o, orzeźwiające pomelo z wyraźnym, ostrym akcentem, które zapewnia papryczka chilli, szczypiorkiem, świeżą kolendrą i chrupiącymi gdzieś w środku orzeszkami ziemnymi. Zamiast pomelo możesz wykorzystać białego lub czerwonego grejpfruta, oba smakują jako zamiennik w yam som o znakomicie.
Szukając inspiracji z różnych kuchniach świata staramy się nie zapominać o dobrej, polskiej tradycji. Na rodzinnym wielkanocnym stole nie może u nas zabraknąć jajek faszerowanych w skorupkach. Wyglądają bardzo efektownie, a jest to jedna z najprostszych i najszybszych wielkanocnych potraw. Do ich zrobienia potrzebujesz jajka, pęczek natki pietruszki, masło oraz odrobinę pieprzu i soli.
Klasyczny, włoski sos pomidorowy do makaronu – pewnie większość z Was nie raz robiła go na obiad. Ale czy był on naprawdę włoski? Kremowy i jednocześnie soczyście pomidorowy z bardzo subtelną nutką czosnku i bazylii? Ilu z Was nie dodaje czosnku i bazylii bezpośrednio do pomidorów tylko do wcześniej przygotowanej oliwy? Bardzo często klasyczne, proste potrawy bywają najtrudniejsze, bo są przerabiane na tysiące sposobów, które powielane zalewają oryginalne receptury. Wróćmy więc do włoskich korzeni.
Pomiędzy pięknymi szczytami Dolomitów w regionie Trydentu i Górnej Adygi mieszają się i współistnieją dwie różne jak ogień i woda kultury – włoska i germańska. To, że mówi się tu dwoma językami, czy też dialektami, to zapewne wiecie, ale jak ten kulturowy galimatias wpływa na tutejsze podniebienia? Czy jadąc do Trydentu poczujemy się jak na austriackim stoku, czy też może rozsmakujemy się we włoskim dolce vita?
Ile razy w miesiącu zdarza się Tobie przygotować w domu jedzenie na lunch do pracy? Nam się zdarza prawie codziennie. I to nie tylko dlatego, że lubimy gotować. Czasami pójdziemy na dobry lunch, ale na co dzień nie mamy na to czasu, a szkoda nam zdrowia na jedzenie czegoś szybkiego, zamawianego czy stołówkowego. Co więc jemy w pracy? Bardzo często sałatki i dziś mamy dla Was przepis na jedną z tych błyskawicznych, sycących i kolorowych. Oto prostai szybka do zrobienia sałatka krabowa. Do makaronu sojowego lub z fasoli mung dodajemy paluszki krabowe, ogórka i duży pęczek koperku.
Masyw Ślęży zaczyna majaczyć się w oddali. Rozpoznać go nie jest trudno. Kontur przypomina mały, wygasły wulkan, który wyrósł gdzieś na środku równiny. Ale tylko z daleka Ślęża wygląda tak niepozornie. Podejście pod górę wcale nie jest banalnie proste. Chociaż Ślęża ma tylko 718 metrów, wchodząc na szczyt musisz wspiąć się na ponad pół kilometra na bardzo krótkim odcinku. Ale nie to jest tu najciekawsze. To nie jest zwykła góra, a prasłowiańskie miejsce kultu i jedno z najważniejszych polskich miejsc mocy.
Włoska kuchnia nie przestaje nas zadziwiać swoją prostotą i pomysłowością. Wędzony pstrąg, mascarpone i odrobina cytryny. Do tego blender. Po trzech minutach pyszna pasta z pstrąga wędzonego jest gotowa. Pyszne i proste antipasti, którego nie da się popsuć i które zrobi się błyskawicznie. Na śniadanie, kolację, imprezę, do pracy. Czyż nie jest to przepis idealny?
Strangolapreti to potrawa z tradycyjnej kuchni z włoskiego Trydentu, której byliśmy najbardziej ciekawi. Czerstwe pieczywo, szpinak, jajka, parmezan i ricotta. Czy z tych kilku składników powstaną gnocchi, które podbiją nasze wybredne żołądki? Wiecie co się okazało? Strangolapreti wcale nie są dobre. One są przepyszne! A w połączeniu z aksamitnym sosem z gorgonzoli i mascarpone są po prostu znakomite! Właśnie za takie przepisy kochamy włoską kuchnię!
Val di Fiemme to brama Dolomitów i jedna z najpiękniejszych alpejskich dolin. Słynie ze świetnie przygotowanych tras, nowoczesnej infrastruktury narciarskiej, pysznego, tradycyjnego jedzenia i jeszcze lepszych widoków. Pojechaliśmy sprawdzić czy jej sława jest zasłużona. I nie rozczarowaliśmy się. Do tego kuchnia w Val di Fiemme nas naprawdę urzekła!
Tu Natalia i Łukasz, bardzo nam miło Ciebie poznać! Uwielbiamy jeść, gotować i podróżować. Lubimy naturę i aktywne podróżowanie.
Copyright © zlotaproporcja.pl 2013-2025 | Kopiowanie zdjęć i tekstów bez pisemnej zgody autorów bloga jest zabronione.
